Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ (μία αλληγορία ή μία ιστορία ζωής άξια μίμησης)

Μέρος πρώτο

«Η ψυχολογία σήμερα έχει πάρει έναν από τους βασικότερους ρόλους που είχε η θρησκεία παλιότερα. Είναι ένα θεραπευτικό μέσο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζωής.»

500 χρόνια πριν το Χριστό, έζησε στην Ινδία ένας πρίγκιπας, ο οποίος εγκατέλειψε την πολυτέλεια του παλατιού για ν’ αποκτήσει σοφία. Ίδρυσε την πρώτη παγκόσμια θρησκεία που σήμερα έχει περισσότερους από 400 εκατομμύρια πιστούς. έγινε σύμβολο ειρήνης, συμπόνιας, σύμβολο κατά της βίας. Δίδαξε πως μέσα από τη δική μας προσπάθεια και με τη βοήθεια του διαλογισμού, μπορούμε να γνωρίσουμε την υπέρτατη πραγματικότητα. Ο βουδισμός είναι μία θρησκεία που δεν έχει θεό, αλλά ένα μεγάλο δάσκαλο, το Βούδα. Όπως πολλές θρησκείες, και ο βουδισμός δέχθηκε πολλές ερμηνείες.

Πριν 100 χρόνια, η ζωή του Βούδα ήταν άγνωστη στη Δύση. Κατά τη διάρκεια των βρετανικών αποικιών στην Ινδία, ο βουδισμός είχε εξαφανιστεί από Ινδουϊστές βασιλείς και Μουσουλμάνους εισβολείς. Γύρω στα 1860, οι άποικοι βρετανοί αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές στη Β. Ινδία κι έφεραν στο φως ιστορικές αποδείξεις για τη ζωή του. Μετά από 100 χρόνια αρχαιολογικών ερευνών και μέσα από πολλές διαφωνίες, βρέθηκε η γενέτειρα του Βούδα, το σημερινό Τιλαουρακότ του Νεπάλ. Στο κέντρο της πόλης υπάρχει ένα παλάτι, από το οποίο ξεκίνησε η ιστορία του Βούδα.

Πριν 2000 χρόνια, η Ινδία ήταν διαιρεμένη σε βασίλεια και δημοκρατίες. Ο πατέρας του Βούδα ήταν αιρετός άρχοντας της φυλής Σάκυα. Κυβερνούσε το βασίλειο από το παλάτι που βρισκόταν στου πρόποδες των Ιμαλαΐων. Μετά τη γέννηση του γιού του Σιντάρτα (που σημαίνει εκπλήρωση όλων των επιθυμιών), η οικογένεια κάλεσε βραχμάνους ιερείς κι έναν προφήτη για να προβλέψουν το μέλλον του νεαρού πρίγκιπα. Ορισμένα σημάδια στο σώμα του θεωρήθηκαν ευοίωνα κι εμφανίζονταν είτε όταν κάποιος θα γινόταν πνευματικός ηγέτης ή παγκόσμιος αυτοκράτορας. Ο πατέρας του τον προόριζε για μεγάλο πολιτικό ηγέτη, γι’ αυτό αγωνιούσε και «προστάτευε» το γιό του ώστε να μη βλέπει πράγματα που θα τον έστρεφαν στη θρησκεία.

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο Καπιλαβάστου (όπως λεγόταν τότε η πόλη), έδειξαν ότι επρόκειτο για μία πόλη που αποτελούσε το κέντρο μιας μικρής βιομηχανίας (της εποχής). Πιθανά ήταν ένας μικρός οικισμός που σήμερα δύσκολα θ’ αποκαλούσαμε πόλη. Η πλειονότητα του πληθυσμού ζούσε στην αγροτική περιφέρεια. Αυτή η περιοχή, έξω από τα τείχη της πόλης φαίνεται ότι γοήτευσε το Σιντάρτα. Ήθελε πολύ να πάρει μέρος στην ετήσια γιορτή του οργώματος και ο πατέρας του το επέτρεψε όταν ήταν 9 ετών. Αυτό το γεγονός αποτέλεσε ένα σημείο καμπής στη ζωή του Σιντάρτα. Λέγεται ότι είδε έναν αγρότη να οργώνει. Είδε το μόχθο της δουλειάς που δεν είχε δει στο παλάτι. Κατάφερε να ξεφύγει απ’ τη γιορτή και να μείνει μόνος. Κάθισε κάτω από ένα δέντρο κι άρχισε να σκέφτεται αυτά που είδε. Το αλέτρι να χαράζει και ν’ αυλακώνει το έδαφος. Ένα πουλί να τρώει ένα σκουλήκι που ξεσκέπασε το αλέτρι. Αναρωτήθηκε γιατί πρέπει να υποφέρουν έτσι τα ζωντανά πλάσματα. Σκέφτηκε ότι αν ο αγρότης δεν όργωνε, το πουλί δεν θα έτρωγε το σκουλήκι. Συνειδητοποίησε ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους και ότι κάθε ενέργεια έχει και συνέπειες. Αυτή η απλή παρατήρηση έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος της διδασκαλίας του, το κάρμα. Το μυαλό του επικεντρώθηκε σ’ αυτές τις βαθιές σκέψεις και πέρασε σε μία κατάσταση ύπνωσης (διαλογισμού), μία πνευματική κατάσταση που έγινε το πρώτο βήμα για τη φώτιση (Βούδας σημαίνει ο πεφωτισμένος).

Καθώς μεγάλωνε ο Σιντάρτα, ο πατέρας του έκανε ότι μπορούσε για να τον δελεάσει να μείνει στο παλάτι. Του βρήκε μία νύφη, με την οποία απέκτησε ένα παιδί. Ο πατέρας του προσπάθησε να δημιουργήσει έναν τέλειο κόσμο για εκείνον. Ανήμπορος όμως πια ν’ αντισταθεί στις πιέσεις του γιού του, υπέκυψε. Φρόντισε όμως, όταν θα έβγαινε ο Σιντάρτα να ‘χει εξαλειφθεί κάθε τι που θα μπορούσε να τον πληγώσει. Οι άρρωστοι, οι φτωχοί και οι γέροι, απομακρύνθηκαν απ’ τον φανταστικό κόσμο που του παρουσιάστηκε. Παρά τις προσπάθειες του πατέρα του, ο έξω κόσμος κίνησε το ενδιαφέρον του Σιντάρτα. Με την αφέλεια ενός παιδιού, ξεκίνησε με τον οδηγό του κι έκανε τέσσερα ταξίδια στα οποία είδε τέσσερα σημάδια.

Στο πρώτο του ταξίδι στην επαρχία, πρόσεξε ένα γέροντα που περπατούσε με κόπο. Ρώτησε τον οδηγό του τι πρόβλημα έχει αυτός ο άνθρωπος κι εκείνος του εξήγησε τη διαδικασία του γήρατος. Ο Σιντάρτα θορυβήθηκε όταν έμαθε ότι είναι αναπόφευκτη για όλους. Σύντομα ακολούθησε το 2ο σημάδι όταν είδε έναν άρρωστο, κι έμαθε ότι όλοι οι άνθρωποι αρρωσταίνουν. Κατόπιν, είδε τη σωρό ενός νεκρού και συγκλονίστηκε όταν έμαθε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι θνητοί και ότι σύμφωνα με τη βραχμανική πίστη (που ήταν τότε πολύ διαδεδομένη) ξαναγεννιούνται για να υποφέρουν και να πεθάνουν πάλι. Το γήρας, η αρρώστια και ο θάνατος παρουσιάζονται μ’ αυτόν τον αλληγορικό τρόπο στην ιστορία της ζωής του Βούδα, αφού φαίνεται μάλλον απίθανο να μη γνώριζε τίποτα γι΄ αυτά. Προφανώς η ιστορία θέλει να τονίσει τον τρομερό αντίκτυπο που έχουν αυτά τα βασικά στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης και πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να κάνουμε κάτι γι’ αυτά. Το τέταρτο σημάδι αφορούσε ένα ζητιάνο που του ζήτησε ελεημοσύνη. Ο Σιντάρτα αναρωτήθηκε για ποιο λόγο αφήνει κανείς τις χαρές του κόσμου και γυρνάει στην επαρχία ζητιανεύοντας. Ο οδηγός του τού είπε ότι απαρνείται κάποιος τις χαρές για να δει την πραγματικότητα και να βρει απαντήσεις γι’ αυτή την επώδυνη ζωή. 

Συνεχίζεται…

Το κείμενο είναι βασισμένο αποκλειστικά σε ντοκυμαντέρ του BBC, με ελληνική μετάφραση και η Μαρίτσα έκανε το ρεζουμέ.

Sedate Illusion

Οι Sedate Illusion είναι ένα project του Βαγγέλη Κακαρούγκα (πρώην μέλος των Kinetic και των Equal Vector) με έδρα την Κέρκυρα. Ξεκίνησε το 2004 και βγήκε την ίδια χρονιά ένας instrumental δίσκος με τίτλο "Sedate Illusion" όπου και συμμετείχε ενεργά στη σύνθεση και ο Θοδωρής Πεγκούσης. Το συγκρότημα σήμερα κινείται στους χώρους του progressive/experimental metal κι απαρτίζεται από τους παρακάτω μουσικούς, οι οποίοι το 2014 δημιούργησαν το τρίτο studio album με τίτλο «What Remains».

Vangelis Symphonyx - Keyboards/ Vocals

Anastasios Kibizis – Guitars

Vagelis Glavinas - Bass Guitar

Antreas Alamanos - Drums

Στο τεύχος Φεβρουαρίου 2015,το περιοδικό Metal Hammer φιλοξενεί τους Sedate Illusion. Παραθέτουμε την κριτική του περιοδικού για το τελευταίο τους cd.

 «Το πιστεύω πλέον ακράδαντα: το 2014 ήταν η καλύτερη χρονιά για το ελληνικό μέταλ. Αμέτρητες δισκάρες σε όλα τα υποείδη και απ’ όλη τη χώρα. Πάρε για παράδειγμα το τρίτο (!) studio album των Sedate Illusion από την Κέρκυρα, που κυκλοφόρησε ανεξάρτητα στις αρχές του περασμένου έτους. Η προϋπηρεσία τους στους Equal Vector μόνο τυχαία δεν είναι. Ένα στολίδι του προοδευτικού σκληρού ήχου του σήμερα, ιδίως αν είσαι οπαδός των Tool, των Opeth, του Steven Wilson ή ακόμα και  των Evergrey. Γλυκός, διαυγής ήχος με τις σκληρές κιθάρες και τα πλήκτρα στο προσκήνιο, ακουστικές κιθάρες κι «εξωσχολικά» όργανα, ενώ γυναικείες και ανδρικές φωνές εξιστορούν το (άγνωστο ακόμα) concept των στίχων. (ΝΤ-8)»

Οι Sedate Illusion δηλώνουν «ιδιαίτερα χαρούμενοι για αυτό το γεγονός διότι το περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία και τελικά συνέβη. Ευχαριστούμε θερμά το METAL HAMMER GREECE (Official),για την υπέροχη κριτική του και το βαθμό του 8/10. Cheers».

Ακολουθεί το επίσημο videoclip του τραγουδιού με τίτλο Solitude. Κερκυραίοι είναι και οι συντελεστές. Η σκηνοθέτις, Κατερίνα Τζέκου, ο πρωταγωνιστής, Νικόλας Κατσαρός. Στους φωτισμούς, τις κάμερες και τις ιδέες, ο Δημήτρης Μιχαήλ. Τα γυρίσματα έγιναν στο Πολύτεχνο, με τη φιλοξενία του Νίκου Μασσαρά και στο χώρο της Βάσιας Νικάκη. Απολαύστε!

 

Ντουντεϊσμός

Για όλους εσάς που ακόμα αναρωτιέστε, ψάχνοντας τη θρησκεία που σας εκφράζει περισσότερο…

Εσείς που θέλετε να ξεφύγετε από τη θρησκεία που διάλεξαν για εσάς χωρίς εσάς, οι γονείς σας…

Με χαρά σας ανακοινώνω ότι εγώ βρήκα τη δική μου και σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα! 

Ο Ντουντεϊσμός, ο οποίος διδάσκει μία αρχαία φιλοσοφία, είναι εδώ και λίγα χρόνια επίσημη θρησκεία, ενώ μπορεί εύκολα κανείς να γίνει ιερέας (ή ιέρεια) και να τελεί ακόμα και γάμους (τουλάχιστον στις ΗΠΑ). Το μεγάλο διδάσκαλο της θρησκείας ενσαρκώνει με επιτυχία στην ταινία των αδελφών Κοέν του 1998 «ο Μεγάλος Λεμπόφσκι», ο Τζέφ Μπρίτζες (γιατί δηλαδή, καλύτερος είναι ο Ιησούς που τον ενσαρκώνει ο Ρόμπερτ Πάουελ στην τηλεοπτική μίνι σειρά «ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» του Φράκο Τζεφιρέλι;). 

Ο διδάσκαλος Λεμπόφσκι είναι ένας άνεργος χίπης, ένας επαγγελματίας τεμπέλης με αξέχαστες «dude» ατάκες, ο οποίος μαζί με  τον οξύθυμο φίλο του Γούλτερ, έναν βετεράνο του Βιετνάμ, προσπαθούν στα διαλείμματα ενός τουρνουά μπόουλινγκ να ξεδιαλύνουν την υπόθεση μιας απαγωγής, ενός κατουρημένου χαλιού και της συνωνυμίας του Λεμπόφσκι με ένα διάσημο εκατομμυριούχο, εξαιτίας της οποίας τον απειλούν κάτι γκάνγκστερ θεωρώντας ότι τους χρωστά χρήματα. 

Ο διδάσκαλος Λεμπόφσκι είναι κατά του υφιστάμενου πολιτεύματος που καταπνίγει την ελευθερία του λόγου και της σκέψης, είναι ενάντια στον αντισημητισμό, τους πολέμους, το φαρισαϊσμό, ενώ προωθεί έναν αντικαπιταλιστικό τρόπο ζωής, στον οποίο δεν θα χρειάζεται να δουλεύουμε, να πληρώνουμε νοίκι και γενικά δεν θα υπάρχουν όλες αυτές οι καταπιεστικές υποχρεώσεις που βιώνει ο σημερινός πολίτης. Παράλληλα, θα ζούμε ελεύθερα, συμβιώνοντας οι αρσενικοί με τους θηλυκούς, τεκνοποιώντας όποτε και με όποιον θέλουμε και σε όποια ηλικία θέλουμε έχοντας εξουδετερώσει κάθε «πρέπει» που έχει χτίσει μεθοδικά η κοινωνία τόσους αιώνες. Τέλος, ο διδάσκαλος Λεμπόφσκι, μας βοηθά να σκεφτούμε το θάνατο ξεπερνώντας το φόβο του, αφού στο τέλος όλοι θα γίνουμε στάχτη και θα καταλήξουμε στα μαλλιά και τα μουστάκια κάποιου!

Παραθέτω την επίσημη ιστοσελίδα της θρησκείας και μεταφράζω τα εισαγωγικά, τις βασικές αρχές και λίγα ιστορικά στοιχεία.

Ντουντεϊστές όλου του κόσμου ενωθείτε!

Ασπασθείτε την θρησκεία που απλώνεται με τον αργότερο ρυθμό σ’ ολόκληρο τον κόσμο, το Ντουντεϊσμό. Μία αρχαία φιλοσοφία που κηρύσσει το μη-κήρυγμα, πράττει όσο το δυνατόν λιγότερα και πάνω απ’ όλα….εεε, έχασα τον ειρμό των σκέψεών μου. Τέλος πάντων, εάν θέλετε να βρείτε γαλήνη στη γη και καλοσύνη, δικέ μου, θα σας βοηθήσουμε να ξεκινήσετε. Αμέσως μετά από έναν υπνάκο.

…

Ενώ ο Ντουντεϊσμός στην επίσημη μορφή του οργανώθηκε σε θρησκεία πρόσφατα, προϋπήρχε ανά τους αιώνες με διαφορετικές μορφές. Πιθανά η πρωιμότερη μορφή του Ντουντεϊσμού ήταν ο κινεζικός Ταοϊσμός, πριν αρχίσει τα περίεργα με τα μαγικά κόλπα και τα σωματικά υγρά. Ο μεγάλος διδάσκαλος του Ταοϊσμού, ο Λάο Τζου, βασικά είπε, «καπνίστε τα, άμα τα ‘χετε» και «χαλάρωσε, φίλε μου», απλά τα είπε στην αρχαία κινεζική γλώσσα, οπότε κάτι μπορεί να χάθηκε στη μετάφραση.

Ανά τους αιώνες αυτό το επαναστατικό σήκωμα των ώμων, ενίσχυσε πολλά επιτυχημένα θρησκεύματα, όπως ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός, ο Σουφισμός, ο Τζον Λενινισμός, ο Γιο-πες-τα-αράπη-μου-bro-ισμός. Η ιδέα είναι η εξής: η ζωή είναι σύντομη και περίπλοκη και κανένας δεν ξέρει τι να την κάνει. Γι’ αυτό μην κάνεις τίποτα. Πάρ’ το χαλαρά, δικέ μου. Σταμάτα να αγχώνεσαι για το αν θα τα καταφέρεις στον τελικό. Άραξε με τους φίλους σου, πιές και κάνα χυμό βρώμης και είτε πετυχαίνεις στράικ ή η μπάλα βγαίνει στο αυλάκι (του μπόουλινγκ), κάνε ότι μπορείς για να παραμένεις πιστός στο να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου και με τους άλλους.

http://dudeism.com/

Enemy – Ο άνθρωπος αντίγραφο

Κριτική ταινίας

Enemy – Ο άνθρωπος αντίγραφο

Μία ταινία του Καναδού Denis Villeneuve του 2013 με πρωταγωνιστή τον Αμερικανό «μπλοκμπαστερά» Jake Gyllenhaal. Βασισμένη στην ομώνυμη (Homem Duplicado) νουβέλα του Πορτογάλου νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάνγκου.

Ο συνεσταλμένος καθηγητής ιστορίας Άνταμ πηγαινοέρχεται στη δουλειά, συζεί με τη φίλη του έχοντας μία χλιαρή σχέση και γενικά αισθάνεται ότι ζει μία κάπως επίπεδη ζωή. Σε μία καθημερινή (και κατά τα φαινόμενα τυχαία και αθώα) συζήτηση μ’ έναν συνάδελφο, ο δεύτερος του προτείνει κάποια ταινία και ο Άνταμ πηγαίνει να νοικιάσει το dvd για να τη δει. Βλέποντάς την, παρατηρεί ένα κομπάρσο που του μοιάζει καταπληκτικά. Αποφασίζει να ψάξει να βρει τον ηθοποιό και τελικά καταφέρνει να τον συναντήσει. Ο Άντονι είναι ένας τριτοκλασάτος ηθοποιός που ζει με την έγκυο σύζυγό του σ’ ένα διαμέρισμα και μάλλον αισθάνεται ότι η δουλειά του είναι επιφανειακή και ανούσια.

Η σκηνοθεσία της ταινίας έχει κάτι από David Lynch με μία αίσθηση παράδοξης ονειρικής κατάστασης. Σ’ αυτό το κλίμα γίνονται και οι συναντήσεις του Άνταμ με τον Άντονι, οι οποίοι εμφανισιακά μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό. Αρχίζει σταδιακά να υποβόσκει μία αίσθηση φθόνου του ενός για τον άλλο. Ο Άνταμ φθονεί αυτό που ο ίδιος θεωρεί σαν ενδιαφέρουσα, τη ζωή ενός ηθοποιού. Μπαίνει κρυφά στο διαμέρισμά του και παρακολουθεί την έγκυο γυναίκα του Άντονι, φθονώντας το συζυγικό βίο και το γεγονός ότι ο Άντονι κατάφερε ν’ αφήσει έγκυο τη γυναίκα του, θαυμάζοντας το μυστήριο της εγκυμοσύνης. Ο Άντονι από την άλλη, φθονεί την ακαδημαϊκή καριέρα του Άνταμ. Ενώ τον αγχώνει η εγκυμοσύνη της γυναίκας του, φθονεί αυτό που εκείνος θεωρεί σαν παθιασμένη και χωρίς πιεστικές δεσμεύσεις, τη σχέση που έχει ο Άνταμ με τη φίλη του.

Μία ενοχλητική κατάσταση/σκέψη που ενδεχομένως κάποια στιγμή μας έχει ταλαιπωρήσει όλους, σχετικά με τις επιλογές που κάναμε στη ζωή μας και το πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να είμαστε αν δεν ήμασταν αυτό που είμαστε! Σκέψεις που αν μας κολλήσουν στο μυαλό με τον εφιαλτικό τρόπο που ο Άνταμ φθονούσε τον Άντονι (και το αντίστροφο) είναι ικανές να μας αρρωστήσουν και να μας οδηγήσουν σε ακραίες πράξεις. Μία κατάσταση που μας οδηγεί να δημιουργήσουμε με το μυαλό μας τον εχθρό μας, αντιμετωπίζοντας τον άλλο σαν τέτοιο. Έναν εχθρό που έχει αυτό που δεν έχουμε και (σε ακραίες περιπτώσεις) θα κάνουμε τα πάντα για να του το πάρουμε και να τον βλάψουμε, βλάπτοντας πρώτα απ’ όλα τον εαυτό μας.