Πίνακας ανακοινώσεων...."τύπου"!

Ενδορφίνες και ευφορία!

"Ολοι οι αθλητές έχουν ακούσει για την «ευφορία του δρομέα», οι περισσότεροι πιστεύουν ότι υπάρχει και πολλοί ισχυρίζονται ότι την έχουν νιώσει. Ωστόσο, επί χρόνια, οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να επαληθεύσουν την ύπαρξή της, αφού αδυνατούσαν να την αποδείξουν πειραματικά.

Αναζήτηση αιτίων

Κι όμως… Πολλοί δρομείς επέμεναν ότι ένιωθαν τόσο καλά όταν αθλούνταν που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι είχαν πάρει κάποιο φάρμακο. Αραγε η ευφορία που ένιωθαν ήταν αληθινή ή μήπως επρόκειτο για παραίσθηση; Ακόμα, όμως, κι αν ήταν πραγματική, ποιο ήταν το αίτιο που την προκαλούσε; Κάποιοι υποστήριζαν ότι ένιωθαν ηρεμία και κάποιες φορές ευφορία, στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Πολλοί, επίσης, υποστήριζαν ότι ένιωσαν ευφορία μόνο όταν έφτασαν στα πρόθυρα της λιποθυμίας από την κούραση και την προσπάθεια, όπως λόγου χάρη μετά από δρόμο πέντε χιλιομέτρων.

Οπως λένε οι ειδικοί η ευφορία των δρομέων κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε βιοχημική μεταβολή στον εγκέφαλο, που προκαλείται από τη σωματική άσκηση. Οι ενδορφίνες, τα φυσικά οπιοειδή του οργανισμού, που απελευθερώνονται μπορούν να αλλάξουν τη διάθεση του δρομέα.

Το πρόβλημα όμως ήταν ότι η θεωρία αυτή δεν μπορεί να επαληθευτεί πειραματικά. Βέβαια, οι ερευνητές μπορούν να ανιχνεύσουν τις ενδορφίνες στο αίμα των αθλητών αλλά αυτές οφείλονταν σε αντίδραση στο στρες και δεν ήταν δυνατό να περάσουν από το αίμα στον εγκέφαλο και έτσι δεν μπορεί να ευθύνονται για τη βελτίωση της διάθεσης των αθλητών.

Τώρα τα πράγματα αλλάζουν. Ερευνητές στη Γερμανία υποστηρίζουν, όπως γράφει η επιθεώρηση Celebral Cortex ότι η «λαϊκή πεποίθηση» περί ευτυχίας του δρομέα είναι πράγματι ορθή. Το τρέξιμο προκαλεί την απελευθέρωση ενδορφινών στον εγκέφαλο.

Τόσο για τους αθλητές όσο και για όσους αγαπούν υπερβολικά τον καναπέ τους τα αποτελέσματα ανοίγουν ένα καινούργιο κεφάλαιο στην «επιστήμη της άσκησης» αποδεικνύοντας ότι είναι δυνατόν να προσδιοριστεί και να μετρηθεί η ευφορία των δρομέων και να βρεθούν τα αίτιά της. Κατά συνέπεια γεμίζει ελπίδες όσους αν και δεν αγαπούν πολύ τη γυμναστική, αθλούνται.

Ο συντονιστής της πρόσφατης έρευνας, δρ Χένιγκ Μπέκερ του πανεπιστημίου της Βόννης λέει ότι εμπνεύστηκε την ιδέα δοκιμής της θεωρίας των ενδορφινών όταν διαπίστωσε ότι μπορούσε να εφαρμόσει τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούσε και για τη μελέτη του πόνου.

Εφάρμοσε τη μέθοδο της τομογραφίας με εκπομπή ποζιτρονίων (PET Scan) μαζί με νέα χημικά που αποκαλύπτουν τις ενδορφίνες στον εγκέφαλο. Αν οι τομογραφίες έδειχναν ότι οι ενδορφίνες παράγονταν και παρέμεναν σε περιοχές του εγκεφάλου που διαχειρίζονταν τη διάθεση, είχε αποδειχθεί η υπόθεση του «ευτυχισμένου δρομέα».

Ο δρ Μπέκερ και οι συνεργάτες του ζήτησαν από δέκα δρομείς μεγάλων αποστάσεων να συμμετάσχουν σε ένα πείραμα για τη μελέτη των υποδοχέων οπιοειδών στον εγκέφαλο. Ομως, οι δρομείς δεν γνώριζαν τι ακριβώς αναζητούσαν οι ερευνητές, δηλαδή, ότι ήθελαν να καταγράψουν την έκκριση ενδορφινών και την ευφορία του δρομέα.

Μελέτη και για πόνο

Οπως έδειξαν τα πειράματα οι ενδορφίνες που παρήχθησαν κατά τη διάρκεια του δρόμου παρέμειναν σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονταν με τα συναισθήματα και κυρίως στην υπερμεσολώβιο έλικα και την προμετωπιαία περιοχή. Και οι δύο, εξηγεί ο δρ Μπέκερ, δραστηριοποιούνται όταν οι άνθρωποι είναι ερωτευμένοι ή ακούν την αγαπημένη τους μουσική.

Επίσης, σε επόμενη μελέτη οι ερευνητές θέλησαν να δουν κατά πόσο η γυμναστική επηρεάζει και την αντίληψη του πόνου. «Διαπιστώσαμε ότι οι δρομείς έχουν αυξημένη αντοχή στον πόνο», λένε, γεγονός που εξηγεί γιατί κάποιες φορές παρότι οι δρομείς υφίστανται κατάγματα ή ακόμα και καρδιακή προσβολή εξακολουθούν να τρέχουν."

Εφημερίδα Καθημερινή

http://www.kathimerini.gr/318289/article/epikairothta/kosmos/vioxhmikh-metavolh-prokalei-eyforia-sto-tre3imo 

 Και μια ωραία ασκησούλα!

πατεντοχειροτεχνία υπ' αριθμ. 3.528

Erika Janunger - Weightless (ξανά)

Μία βραβευμένη μικρού μήκους ταινία του 2007 (επρόκειτο για μεταπτυχιακή εργασία), σε σκηνοθεσία, σκηνογραφία και χορογραφία της σουηδής καλλιτέχνιδας Erika Janunger με χρήση της αρχιτεκτονικής και του χορού σχετικά με την αψήφηση της βαρύτητας. Η ταινία μας ωθεί να προβληματιστούμε για τη σχέση που έχει το σώμα μας με το σύγχρονο περιβάλλον με τη χρήση της οπτικής ψευδαίσθησης. Όπως αναφέρει και η ίδια στην ιστοσελίδα της, «το φίλμ αφηγείται μία ιστορία για το πόσο εύκολα μπορεί να εξαπατηθεί η όρασή μας και για το πόση ανάγκη έχει κανείς να αποδεσμευτεί από τη δύναμη που του περιορίζει τις κινήσεις, την αμείλικτη δύναμη της βαρύτητας.» Το βίντεο συνοδεύεται από ένα κομμάτι σε μουσική, στίχους και ερμηνεία της ίδιας που μιλάει για τις διαφορετικές πτυχές του χαρακτήρα μας και κατά πόσο είμαστε εμείς έτοιμοι «ν’ αποδεσμευτούμε από τη δύναμη που περιορίζει τις κινήσεις μας», ενδεχομένως τη δύναμη της αδράνειας, να τις εξωτερικεύσουμε και κατά πόσο είναι ο σύντροφός μας έτοιμος να τις δεχθεί και να τις δει.

Η ιστορία της καμήλας που δάκρυσε

Την άνοιξη εκείνου του έτους, στην έρημο Γκόμπι της Μογγολίας, σε μια οικογένεια νομάδων βοσκών (που δεν είναι ηθοποιοί), μια καμήλα γεννά επώδυνα ένα λευκό καμηλάκι, ενώ η όλη η οικογένεια (των ανθρώπων) βοηθά στον τοκετό ενός μέλους από την επιβίωση του οποίου εξαρτούνται και όλα τα υπόλοιπα μέλη. Η καμήλα στη συνέχεια αρνείται να το θηλάσει, ή και να το πλησιάσει δίνοντας την απαραίτητη μητρική φροντίδα, με αποτέλεσμα το νεογέννητο να κινδυνεύει να πεθάνει. Ύστερα από πολλές ατυχείς προσπάθειες, η οικογένεια ανατρέχει σαν έσχατη λύση σε ένα παλιό ιερό τελετουργικό για να μονιάσει τη μητέρα καμήλα με το παιδί της. Στέλνει τα δύο μικρά της αγόρια να φέρουν από το «κοντινό» χωριό, ξοδεύοντας τα λιγοστά χρήματα που διαθέτει (αφού στη νομαδική ζωή αυτά είναι σχεδόν άχρηστα), έναν βιολιστή για να παίξει τη μουσική του στην καμήλα. Η καμήλα δέχεται τα χάδια της νεαρής γυναίκας που του τραγουδάει κι ενώ ηρεμεί υπό τον ήχο του βιολιού, φαίνεται να δακρύζει και τελικά δέχεται κοντά της το νεογέννητο. Ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία, μια συγκινητική ταινία – πτυχιακή εργασία φοιτητών, που αποτυπώνει με αυθεντικότητα έναν άγνωστο σε μας κόσμο.

Το αφεντικό τρελάθηκε!

Και δεύτερη νέα στήλη εγκαινιάζει ο συνειρμός φίλες και φίλοι!

Μία πολυετέστερη ενασχόληση των χειροτεχνιών θεώρησα σκόπιμο να μοιραστώ μαζί σας σήμερα! Μετά από αρκετά χρόνια διαφορετικών χοροαθλητικογυμναστικών δραστηριοτήτων και μία ιγνυακή κύστη γονάτου, σας παρουσιάζω μία σειρά ασκήσεων που θα σας κρατήσουν σε μία άλφα κατάσταση και θα γεμίσουν τον εγκέφαλό σας με ουσίες που γεννούν το αίσθημα της ευφορίας (και ουχί εφορίας!)

ένα 

δύο!