Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ (μία αλληγορία ή μία ιστορία ζωής άξια μίμησης)



Μέρος τρίτο

«Ο Βούδας βρήκε τη φώτιση σε μία φευγαλέα στιγμή. Αυτή η απειροελάχιστη στιγμή είναι ο χρόνος που χρειαζόμαστε για να κατανοήσουμε ότι η «στιγμή» δεν εξηγείται.»

Ο Σιντάρτα ήταν τώρα 35 ετών και είχε περάσει 4 γιάνα για να φτάσει στη φώτιση και να γίνει Βούδας, ο Αφυπνισμένος. Στη συνέχεια, πέρασε 7 μέρες κάτω από το δέντρο διαλογιζόμενος, σε κατάσταση πλήρους ευδαιμονίας, κατά την οποία το μυαλό είναι πολύ καθαρό κι ευαίσθητο. Σ’ αυτήν την κατάσταση της απόλυτης αρμονίας ο Βούδας βρήκε μία διέξοδο στον αναπόφευκτο κύκλο του γήρατος, της ασθένειας και του θανάτου. Συνειδητοποίησε ότι αν απαρνηθούμε την επιθυμία θα αποφύγουμε τη δυσαρέσκεια και τα βάσανα της ζωής. Κύρια αιτία του πόνου και της απογοήτευσης στη ζωή είναι οι απαιτητικές επιθυμίες. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο πως θέλεις να είναι τα πράγματα και πως είναι στην πραγματικότητα. 

Η ενόραση του Βούδα κάτω από το δέντρο ήταν η γέννηση του βουδισμού. Ο Βούδας συνόψισε τη σοφία του σε 4 ευγενείς αλήθειες που είναι το θεμέλιο της βουδιστικής πίστης. Η πρώτη είναι ότι η ζωή έχει βάσανα. Η δεύτερη διέγνωσε ότι αιτία των βασάνων είναι η επιθυμία. Στην τρίτη αλήθεια, όπως ένας γιατρός, ο Βούδας αποκάλυψε ότι υπάρχει θεραπεία για την επιθυμία. Στην τέταρτη ευγενή αλήθεια έδωσε τη συνταγή. Πώς θεραπεύεις την ασθένεια κι επιτυγχάνεις τη φώτιση ή Νιρβάνα. Απώτερος σκοπός ήταν η επίτευξη μιας κατάστασης στην οποία το μυαλό είναι τελείως ελεύθερο από επιθυμίες, έγνοια, απληστία, μίσος και απογοητεύσεις, δηλαδή ελεύθερο από κάθε αιτία μιας μελλοντικής αναγέννησης. Όταν πεθαίνει ένας φωτισμένος περνάει πέρα από την αναγέννηση σε μία κατάσταση πέρα από το χώρο και το χρόνο. Δεν επιστρέφει, κι αυτό είναι μία κατάσταση απελευθέρωσης. Στη συνέχεια, ο Βούδας δίδαξε ότι ηθική, διαλογισμός και σοφία είναι οι ενδιάμεσοι σταθμοί της φώτισης. Αφιέρωσε τη ζωή του βοηθώντας τους άλλους να τον ακολουθήσουν στο δρόμο προς την ελευθερία από τα βάσανα. Καθώς ο αριθμός των πιστών αυξανόταν, ίδρυσε μία σχολή ή Σάνγκα. 

Οκτώ χρόνια αργότερα γύρισε στο παλάτι και την οικογένειά του. Μαθαίνουμε ότι ο πατέρας του τον συγχώρεσε. Ο βασιλιάς συνειδητοποίησε τη σπουδαιότητα της αναζήτησης του γιού του. Η θετή του μητέρα τον ικέτεψε να την κάνει μέλος της Σάνγκα του κι έγινε η πρώτη μοναχή στην ιστορία. Ο Βούδας θα εγκατέλειπε πάλι την οικογένειά του. Συνέχισε να διδάσκει τα επόμενα 40 χρόνια. Πριν φύγει, χειροτόνησε το γιό του μοναχό. 

Με την πάροδο του καιρού, το μήνυμά του εξελίχθηκε σε διαφορετικές παραδόσεις, κάθε μία με τη δική της ερμηνεία και μοναστική πρακτική.

Οι περισσότεροι δυτικοί δε βλέπουν το βουδισμό ως μία διέξοδο από τον πολιτισμό. Βλέπουν όμως το διαλογισμό ως έναν τρόπο για να γίνουν πιο αποτελεσματικοί στην κοινωνία. Έτσι, το μήνυμα του βουδισμού παίρνει ένα διαφορετικό νόημα επειδή γίνεται ένας τρόπος να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, ν’ αντιμετωπίσουμε τα άγχη της ζωής και να ξεκαθαρίσουμε τους στόχους και τους σκοπούς μας.

Είναι μεγάλη ειρωνεία ότι μετά το θάνατο του Βούδα, ο άνθρωπος που κήρυξε τη ματαιότητα των τελετουργικών και τη ματαιότητα της λατρείας μιας προσωπικότητας, έγινε μία μορφή τελετουργικής λατρείας που όμοιά της δεν υπήρχε στην ιστορία.

Ο βουδισμός αποτέλεσε την πρώτη παγκόσμια θρησκεία. Μία θρησκεία χωρίς θεό, όπου ο δρόμος για τη φώτιση βρίσκεται στο μυαλό όλων μας.

Το κείμενο είναι βασισμένο αποκλειστικά σε ντοκυμαντέρ του BBC, με ελληνική μετάφραση και η Μαρίτσα έκανε το ρεζουμέ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου